پارت یازده :

تصوری که از عمارت داشتم باعث شد که از غذا هیچ چیز نفهمم و زمانی که عمو نفس عمیقی کشید و دست روی شکم بزرگش گذاشت به خودم بیایم.

با حالی دگرگون شده مشغول جمع آوری سفره شدم. آقاجان رادیو را روشن کرد و با عمو مشغول گوش کردن به اخبار کشور شدند و سروگل بشقاب‌ها را درون سطلی گذاشت و به سمت حوض رفت و منتظر ماند تا بروم.

چادر آبی‌ام را دور کمر جمع کرده و محکم بستم. سطل را برداشتم، ب

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۶۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مبینا

    0

    عالی

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    0

    عالیه واینکه میشه بگیدحدودن مال چه دوره ای مانتوپوشیدن دخترارباب ماشین داشتن عموش لوله آب نداشتن خوب نمیشه حدس زد چه دوره ایی

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    دوره پهلوی. خب مشخصا امکانات اونی که توی روستا زندگی میکنه و شغل ثابتی هم نداره با اونی که توی عمارت زندگی میکنه و ارباب روستاست خیلی فرق میکنه. مخصوصا که توی پایتخت هم نبودن.

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️