سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت بیست و ششم :
بیتوجه به ضایع شدنم، یه آب معدنی دیگه این بار با دقت برداشتم.
سرش رو چرخوندم تا بازش کنم اما باز نشد.
با حرص سمت لباسم بردم و سرش رو با انتهای شومیزم گرفتم و چرخوندم.
با باز شدنش لبخند پیروزمندانهای زدم و آب رو به سمت دهنم بردم و یه قلپ ازش خوردم و همزمان نگاهی به محمد انداختم.
با دیدن دهن بازش و نگاهش که روی من و روی آب معدنی در نوسان بود، کم کم خجالت کشیدم.
زود یه دستم Ø
لطفا صبر کنید...

فرشته ی مرگ
0عالییی