سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت بیست و پنجم :
سری تکون دادم که رحمتی لبخند مهربونی زد و رفت.
اونا که رفتن، برگشتم و پسرش رو دست به جیب کنار خودم دیدم.
جدی پرسید: واقعا نمی‌ترسی تو؟ این چه کاریه؟
جوابی برای سوالش نداشتم.
بی‌خیالی گفتم و به سمت جای قبلی که نشسته بودیم رفتم و نشستم.
از دور دیدم آروم به سمتم میاد.
عجب آدم خوشتیپ و جذابی بود...
کاش اون عینکش رو در می‌آورد.
نگاهی به آسمون انداختم.
بالاخره که ای
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۳۵۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
حانیه
1خیلی قشنگه مثل بقیه ی آثار نویسنده از ویانا نیوز خیلیی خوشم امد این رمان هم تا اینجا عالیی❤ممنون از نویسنده