پارت هفتاد و پنجم :
پارسا سوار ماشین شد و راه افتاد. قلب کتایون هنوز نرمال نمیتپید و داغی گونههایش را احساس میکرد. با لبخند ملیحی سمت سوگند آمد و نیمهی حیاط به هم رسیدند. سوگند دخترک را در آغوش کشید و گونهاش را بوسید.
- چقدر کارِ خوبی کردی اومدی قشنگم. چقدر خوشحالم میبینمت.
کتایون قدمی عقب رفت و لب زد:
- ممنون عمهجون. ببخشید اگر خیلی زود اومدم.
- نه واسه من و مهدی که از پنج صبح بیداریم Ø
لطفا صبر کنید...
