پارت هشتاد و نهم :

مقابل بیمارستان رسیده بودند. رایمون حینی که از ماشین پیاده می‌شد مچ دستش را ماساژ می‌داد و صورتش از درد جمع شده بود. کمیل ابرو در هم تنید و گفت:
- نباید بانداژ رو باز می‌کردی، هوا سرده و همین خودش باعث درد می‌شه!
رایمون سری به طرفین تکان داد و گفت:
- فایده نداره. این دست دیگه ناقص شده، باید عادت کنم به درد و تیر کشیدنش. باز جای شکر باقیِ هنوز از کار نیفتاده.
وارد محوطه شدند و

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۷۶۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • نفسم

    2

    بیچاره نینای...رایمون خبر نداره ک حافظه اش راازدست داده. باز جای شکرش باقیه ک کمیل پیداش کرد..ممنونم نگارجون

    ۵ سال پیش
  • M

    1

    رایمون همچی رو بد برداشت کرده🤦 ♂️ چقد زود قضاوت کرد

    ۵ سال پیش
  • S...

    1

    فقط قهر رایمون و کم داشتیم🥺 د نامرد یه دقیقه وایسا ببین دختره هیچی یادش نیس🥲

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️