پارت هشتاد و نهم :
مقابل بیمارستان رسیده بودند. رایمون حینی که از ماشین پیاده میشد مچ دستش را ماساژ میداد و صورتش از درد جمع شده بود. کمیل ابرو در هم تنید و گفت:
- نباید بانداژ رو باز میکردی، هوا سرده و همین خودش باعث درد میشه!
رایمون سری به طرفین تکان داد و گفت:
- فایده نداره. این دست دیگه ناقص شده، باید عادت کنم به درد و تیر کشیدنش. باز جای شکر باقیِ هنوز از کار نیفتاده.
وارد محوطه شدند و
لطفا صبر کنید...

نفسم
2بیچاره نینای...رایمون خبر نداره ک حافظه اش راازدست داده. باز جای شکرش باقیه ک کمیل پیداش کرد..ممنونم نگارجون