پارت شصت و هفتم :
حوالی ساعت ده شب بود. از شدت باریدن برف کمتر شده و سرمای هوا اما بیشتر شده بود. رایمون دختربچه را در آغوش محکم گرفته و پتویی روی آن کشیده بود. مچ دستش درد گرفته بود و با این حال نمی‌توانست در این هوای سرد و زمین لغزنده کودک را به مادرش بسپارد. با احتیاط روی برف‌ها قدم برمی‌داشت و بتول با پاکتی پر از دارو، کمی با فاصله پشت سرش می‌آمد. گونه‌ها و بینی هر دویشان سرد و قرمز بود و بخار با هر نفس
لطفا صبر کنید...
میم
1فعلا خودتو نجات بده بعد برو دنبال اونا،تو خونه که نبودن،معلوم نیست کجا بردشون علی یار لعنتی قاتل😥