ندیم به قلم نرگس نعمت زاده

پارت یک :

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من
دل من داند و من دانم و دل داند و من
خاک من گل شود و گل شکفد از گل من
تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من
"مولانا" 
**
~ زمان حال..... تهران ~
گل های محمدی را با وسواس پر پر کردم و دور استکان های چینی داخل سینی ریختم.
با لبخند به حاصل دسترنجم نگاه کردم.
محو تماشای سینی ای شدم که شاید خیلی خاص و پر زرق و برق نبود، اما چون با عشق هم نوا شده بود، با تمام وجود به دل می نشست. 
- ترنم؟ خانم این چای ما چی شد؟ 
با شنیدن صدای بم و مردانه‌اش، لبخندم تشدید شد و با پر مهر ترین لحن ممکن گفتم : الان میارم عزیزم. 
دستی به موهای لختم کشیدم و دادمان پشت گوشم تا داخل سینی نریزند. 
سینی را از روی میز برداشتم و 
با قدم هایی شمرده و آهسته به سمت  پذیرایی رفتم. خرامان خرامان پیش رفتم. همیشه می گفت "طرز راه رفتنت رو دوست دارم. بلدی کجا چه جوری باید راه بری!" 
از دور نگاهش کردم. پشتش به من بود و حواسش نبود دارم تماشایش می کنم. 
دو دستش را باز کرده بود و گذاشته بود روی پشت مبل، و داشت تلویزیون نگاه می کرد. 
با دیدنش برای بار ده هزارم و شاید هم صد هزارم، دلم قنج رفت.. هنوز بعد از آن همه مدت، در هرحالتی که می دیدمش، دلم ضعف می رفت برایش، دست و پایم می لرزید و در شرایطی حتی نفسم به شماره می افتاد. 
زیر لب زمزمه کردم : چه کردی تو با دلم ای مرد؟! 
سنگینی نگاهم را حس کرد و سرش را نود درچه چرخاند.
وقتی دید سینی به دست پشت سرش ایستاده ام، تک خنده ای کرد و کامل به سمتم چرخید. دستش را گذاشت زیر چانه اش و با لبخندی خانه ویران کن، نگاهم کرد.
- حاج خانم به چی زل زدی؟ 
خوشبختانه دیگر خبری از خجالت های اوایل وصال نبود.
تابی به سر و گردنم دادم و همانطور که به سمت میز می رفتم گفتم :
به یه آقای خوشتیپ و جنتملن.
لبخند دلبری زد و چشمکی با شیطنت حواله ام کرد.
خیره به صورتم گفت : اونوقت نمی گی نگاه آهویی شما در این آقای خوشتیپ و جنتملن رو زیر و رومی‌کنه؟
نخودی خندیدم. 
باز یک دسته از موهایم را پشت گوش فرستادم و گفتم :
دیگه شرمنده، به دلتون بگید کم کم عادت کنه، چون من نمی تونم به شوهرم نگاه نکنم! 
سر تکان داد و خندید. دو دستش را که باز کرد، بی درنگ به سمت آغوشش پر کشیدم. دستانم را دورش حلقه کردم و سرم را روی سینه اش گذاشتم.
مثل همیشه در آغوشش حل شدم. 
نوای تیپ و تاپ قلبم ناب تریم ریتم دنیا بود.
به خدا و عظمتش قسم که هیچ صدایی را زیباتر از صدای قلبش در دنیا نشنیده بودم.
دست مردانه اش را نوازش وار روی سرم کشید و بوسه ای از جنس عشق روی موهایم کاشت.