پارت سی و هفتم :
فقط نگاهش کردم که تو جاش دراز کشید و همون‌طور که دست‌هاش رو باز می‌کرد با خنده گفت: بیا اینجا؛ صبح بلند شی همه چی یادت میاد.
بی‌حرف به سمتش رفتم که فورا تو جاش نیم خیز شد و حرصی گفت: لامپ رو خاموش کن نیاز!
دوباره بدون اینکه چیزی بگم برگشتم و بعد از خاموش کردن لامپ خودم رو کنارش انداختم که نفس عمیقی کشید و همون‌طور که سفت نگه‌ام می‌داشت لب زد: یادت میاد، بالاخره یادت میاد.<
لطفا صبر کنید...
