پارت سی و هشتم :
خسته از این قایم موشک بازی‌ها سرم رو آروم تکون دادم و گفتم: باشه، ولی فردا باید دایی رو ببینم؛ نمی‌خوام کاری کنم که معراج توی دردسر بی‌افته.
اونم تایید کرد و درحالی که سعی داشت بلند شه لب زد: پس بگیر بخواب؛ چشم‌هات شده دو تا کاسه خون.
بی‌حرف روی مبل دراز کشیدم و چشم‌هام و روی هم گذاشتم که صدای تق تق عصای اونم بلند شد و بعد یه مدت سکوت کل خونه رو برداشت.
تا صبح با چشم بسته
لطفا صبر کنید...
