درخت سیب به قلم زهرا مجموعی
پارت هفتاد و ششم :
رد کمربند کبود او روی پوست تنم شاهکار فوق العاده ای خلق کرده بود.
همه چیز از آنچه که فکرش را می کردم سخت تر بود.
شب ها کابوس دست از سرم بر نمی داشت.
روز ها ساعت به کندی می گذشت، تنها و بی کس در خانه ای کوچک خیره عکس هایی می شدم که برایم مقدس ترین بودند.
خیره چشم هایش می شدم و اشک چشم هایم را قربانی عکس هایش می کردم.
هر وقت که احساس می کردم اینجا دیگر آخر دنیا هست یک اتفاق بدتری ر
لطفا صبر کنید...

𝐏𝐚𝐧𝐢𝐳 𝐀𝐡𝐦𝐚𝐝𝐢
0طفلک غریبه 🥲 قلمت مانا نویسنده جان✨💞