درخت سیب به قلم زهرا مجموعی
پارت هفتاد و هفتم :
با گریه و جیغ تکه بزرگی از شیشه را روی دستم تا ساعد می کشم.
با درد فریاد می زنم و خون را می بینم که در لحظه همه جا را فرا می گیرد.
بابک مات نگاهم می کند ولی من بی توجه، بی حال می افتم.
به خودش می آید و سمت کلید می دود
نعره می زند.
- لعنت بهت غریبه، لعنت بهت.
بی حال با لبخند خیره بریدگی عمیق روی دستم می مانم و زیر لب می گویم:
- مرسی خدا، مرسی.
اولین بار است که می بینم تا این
لطفا صبر کنید...

𝐏𝐚𝐧𝐢𝐳 𝐀𝐡𝐦𝐚𝐝𝐢
0عالی بود، قلمت مانا.