درخت سیب به قلم زهرا مجموعی
پارت هفتاد و پنجم :
سفره که پهن می شود، به بهانه کمک خودم را در آشپزخانه حبس می کنم.
وقتی با مادرم تنها می شوم یکباره در حین کشیدن خورشت سرش را بالا آورد و دست گذاشت روی گونه ام و با صدای بغض آلود گفت:
- بمیرم برات مادر.
سرم را می چرخانم تا دستش را بردارد.
زیر لب با خودم مدام تکرار می کنم.
"شما ها این زندگی را برایم ساختید
هیچکس مرا کمک نکرد، هیچکس جلوی این ازدواج را نگرفت"
همه در حال خوردن Ø
لطفا صبر کنید...
