آخرین پنجره هم هیچ به قلم مهدیه سجده
پارت چهل و سوم :
سکوت شایان و حس خودخوری او بیشتر دیدار را عذاب میداد و تک جمله کوبنده ستاره مدام مثل نوار معیوب در مغزش پخش میشد.«شایان داستان بین من و باباش رو فهمیده!»
حتی فکر به جمله ستاره نبض او را تند کرده بود؛ چه برسد به شایانی که انبار باروت بود و در سکوت داشت منهدم میشد.
در اسانسور که باز شد، شایان جوری از آن بیرون زد که صدای کوبیدن کفشش رو زمین، نگاه خیس ستاره را از مهکامه کند و مات مردی
لطفا صبر کنید...
