گلباش به قلم سمیه نوروزی
پارت دویست و دوم :
صدای برخورد تنم با در هنوز در سلول نپیچیده بود که دو سه هجای بریده و نامفهوم از زبان أبو اللَّکْلَکة بیرون آمد و بعد بلافاصله پیرمرد را دیدم که از جا کنده شد و خودش را میان من و آن دو نفر انداخت. دست کاظم را کشید و با کف دست به سینه‌اش کوبید. کاظم یک قدم عقب رفت، اما مرد دوم هنوز دستش روی شانه‌ام بود که پیرمرد یقه‌اش را گرفت و با تمام توان از من جدایش کرد. مرد تلوتلو خورد و روی زمین
لطفا صبر کنید...
..م
1سختیای روحی و جسمیش غیرقابل تحمله،خداروشکر اون پیرمرد بود اونجا 🥺