گلباش به قلم سمیه نوروزی
پارت دویست و یک :
آخرین نگهبان، قبل از بیرون رفتن، باتومش را روی سینه‌ی کاظم کوبید و با انگشت به او اشاره کرد:
- کاظم... المرّة الجایة أخلّص علیک¹
بیرون رفت و دوباره سرش را داخل داد.
- اللّیلة ماکو عَشَه²
در را محکم پشت سرش بست. آشوبی که یک‌باره شعله کشیده بود، همان‌قدر ناگهانی هم خاموش شد. از ان همه فریاد فقط آخ‌های بریده و ناله‌هایی ماند که هرچند لحظه از گوشه‌ای بلند می‌شد. قاسم کف دست
لطفا صبر کنید...
