گلباش به قلم سمیه نوروزی
پارت دویست و سوم :
هنوز صدای نفس مردها، سرفه‌ای از گوشه‌ی سلول و قدم‌هایی را که پشت در رفت‌وآمد می‌کردند، می‌شنیدم که پلک‌هایم روی هم افتاد و دیگر نتوانستم بازشان کنم.
***
درد از پشت چشم‌هایم شروع می‌شد و تا عمق جمجمه‌ام می‌رسید. صداهایی نامفهوم و کش‌دار در سرم می‌پیچیدند. صداهایی که نزدیک و دور می‌شدند، در هم می‌رفتند و هیچ‌کدام معنایی پیدا نمی‌کردند. نمی‌دانستم چند نفر آن
لطفا صبر کنید...
