بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و پنجاه و هفتم :
جلوی چشم های اشک بارم طوری افتاد که انگار دیگه نمی خواست بلند شه...
خوب نمی دیدمش، دست هام و محکم روی چشم هام کشیدم و سیل اشک هام رو کنار زدم.
با قدم های محکم از روش رد شد و به سمتم اومد.
مغزم از کار افتاده بود، خرده شیشه ها همه جام رو زخمی کرده بودن، دستی که بین مرگ و زندگی نگهم داشته غرق خون افتاده بود و بند دلم پاره شده بود، لبهٔ پرتگاه مرگ بی پناه افتاده بودم و نمی تونستم خودم رو Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
Godrina
0و هر لحظه بیشتر از جنگ متنفر میشم و قدر صلح و ارامش رو میدونم چون اثرات لعنتیش هیچوقت تموم نمیشن
۲ هفته پیشGodrina
0خدایاا مگه میشه یه دردو انقدر واقعی با گوشت و پوست و تموم وجود احساس کردد تموم مدت ذهنم پیششونه انگار خودمم اونجا بودم.. بمیرم برا دلت ایرین معصوم و مظلومم..😭🥺 چه دردی می کشه این بچه.. غیرقابل بیانه.. اریک😭😭
۲ هفته پیشNora
1بعضی متن ها رو که می خونی یه احساساتی بهت میدن و یه جوری از ته قلبت آتیش میگیری از این غم که زبان از بیانش قاصر میشه
۳ هفته پیشاکرم بانو
1وای اون بچه رو هم میخواد بکشه؟کاش یکی برسه
۳ هفته پیشالهه
1نی نی هنوز اسمم نداره این الیستر از کجا پیداش شد
۳ هفته پیشAvin
1سلام خسته نباشین چند پارت مونده؟🥺❤️🌹
۳ هفته پیش
فاطمه عبدالله زاده | نویسنده رمان
سلام ممنون دو پارت🤍
۳ هفته پیشمریم
1خدای من عمر خوشی شون چقدر کوتاه بود 😢
۳ هفته پیشدختر صحرا
1من نمی فهمم خانواده آیرین کجان ؟واقعا کجان؟
۳ هفته پیشPar
1تموم امیدم ب گرتاست تمووم امید و باورها و آرزوهام به گرتان که رفت دنبال دکتر
۳ هفته پیشPar
1بچه ها چرا اینطورین😐چقدر خونسرد چه قدر اروم😐 چقدر اروم تجزیه و تحلیل می کنید😐 من دارم خون گریه میکنم حالم خرابهع
۳ هفته پیشYas
1اریک فرمانده پیروز بود و این نامرد با نامردی بهش شبیخون زد😤😠 حالا هر غلطی هم بکنه نمیتونه گذشته رو عوض کنه فقط داره به آخرین بازمونده های پدرش و همخوناش صدمه میزنهه
۳ هفته پیشYas
1نویسنده چ دلی داری چ قدرتی،قشنگ یه روایتم از تموم نقش های منفی یعنی دوطرف جبهه جنگ کاملامنطقی اوردی تو رمان که بشه به هردوشون حق داد ولی لعنت به آلیستر حتی اگ حقم داشته باشه اونا هر دو برای کشور خودشون جنگیدن اریک هیچ تقصیری نداره و قهرمان کشور خودشه توهم شکست خوردی و دردت انتقامه نه وطن!!
۳ هفته پیشHhhh
1اضطراب رو با همه سلولهام حس میکنم، وقتی نگاهش رفت سمت بچه قلبم دردگرفت، کاش اریک یه بار دیگه معجزه عشقشو نشونمون بده 💔
۳ هفته پیشHhhh
1گاهی وقتی تنش ها و غم ها شدید میشن و اتفاقات وحشتناک میفتن آرزو می کردم انقدر قلم نویسنده قوی نبود، انگار رفتم توی دل داستان و همه چیزو همونطور واقعی احساس میکنم🫠🫠
۳ هفته پیشAvin
1این رمان به طرز بی رحمانه ای شاهکار نوشته شده، قلبم درد می کنه اما دوسش دارم، کاش هیچوقت تموم نشه.. کاش معجزه شه و این درد یجوری تموم شه..!🥲💔
۳ هفته پیش
لطفا صبر کنید...

Godrina
0و این بین دوست دارم بگم که چقدر عاشق قلمتم نویسنده👌 فوق العاده نوشتی انگار خودت ب معنای واقعی باهاش زندگی کردی ک انقدر طبیعی همه چیو درآوردی. دیالوگ ها واقعا قوی و پختن با وجود تموم نفرتم حس الیسترو هم درک می کنم و خیلی برام جالب بود که انقدر از کلیشه ها دوری و رمانت همه جانبه به همه چیز پرداخته