پارت صد و پنجاه و هفتم :

جلوی چشم های اشک بارم طوری افتاد که انگار دیگه نمی خواست بلند شه...
خوب نمی دیدمش، دست هام و محکم روی چشم هام کشیدم و سیل اشک هام رو کنار زدم.
با قدم های محکم از روش رد شد و به سمتم اومد.
مغزم از کار افتاده بود، خرده شیشه ها همه جام رو زخمی کرده بودن، دستی که بین مرگ و زندگی نگهم داشته غرق خون افتاده بود و بند دلم پاره شده بود، لبهٔ پرتگاه مرگ بی پناه افتاده بودم و نمی تونستم خودم رو Ù

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Godrina

    0

    و این بین دوست دارم بگم که چقدر عاشق قلمتم نویسنده👌 فوق العاده نوشتی انگار خودت ب معنای واقعی باهاش زندگی کردی ک انقدر طبیعی همه چیو درآوردی. دیالوگ ها واقعا قوی و پختن با وجود تموم نفرتم حس الیسترو هم درک می کنم و خیلی برام جالب بود که انقدر از کلیشه ها دوری و رمانت همه جانبه به همه چیز پرداخته

    ۲ هفته پیش
  • Godrina

    0

    و هر لحظه بیشتر از جنگ متنفر میشم و قدر صلح و ارامش رو میدونم چون اثرات لعنتیش هیچوقت تموم نمیشن

    ۲ هفته پیش
  • Godrina

    0

    خدایاا مگه میشه یه دردو انقدر واقعی با گوشت و پوست و تموم وجود احساس کردد تموم مدت ذهنم پیششونه انگار خودمم اونجا بودم.. بمیرم برا دلت ایرین معصوم و مظلومم..😭🥺 چه دردی می کشه این بچه.. غیرقابل بیانه.. اریک😭😭

    ۲ هفته پیش
  • Nora

    1

    بعضی متن ها رو که می خونی یه احساساتی بهت میدن و یه جوری از ته قلبت آتیش میگیری از این غم که زبان از بیانش قاصر میشه

    ۳ هفته پیش
  • اکرم بانو

    1

    وای اون بچه رو هم میخواد بکشه؟کاش یکی برسه

    ۳ هفته پیش
  • الهه

    1

    نی نی هنوز اسمم نداره این الیستر از کجا پیداش شد

    ۳ هفته پیش
  • Avin

    1

    سلام خسته نباشین چند پارت مونده؟🥺❤️🌹

    ۳ هفته پیش
  • فاطمه عبدالله زاده | نویسنده رمان

    سلام ممنون دو پارت🤍

    ۳ هفته پیش
  • مریم

    1

    خدای من عمر خوشی شون چقدر کوتاه بود 😢

    ۳ هفته پیش
  • دختر صحرا

    1

    من نمی فهمم خانواده آیرین کجان ؟واقعا کجان؟

    ۳ هفته پیش
  • Par

    1

    تموم امیدم ب گرتاست تمووم امید و باورها و آرزوهام به گرتان که رفت دنبال دکتر

    ۳ هفته پیش
  • Par

    1

    بچه ها چرا اینطورین😐چقدر خونسرد چه قدر اروم😐 چقدر اروم تجزیه و تحلیل می کنید😐 من دارم خون گریه میکنم حالم خرابهع

    ۳ هفته پیش
  • Yas

    1

    اریک فرمانده پیروز بود و این نامرد با نامردی بهش شبیخون زد😤😠 حالا هر غلطی هم بکنه نمیتونه گذشته رو عوض کنه فقط داره به آخرین بازمونده های پدرش و همخوناش صدمه میزنهه

    ۳ هفته پیش
  • Yas

    1

    نویسنده چ دلی داری چ قدرتی،قشنگ یه روایتم از تموم نقش های منفی یعنی دوطرف جبهه جنگ کاملامنطقی اوردی تو رمان که بشه به هردوشون حق داد ولی لعنت به آلیستر حتی اگ حقم داشته باشه اونا هر دو برای کشور خودشون جنگیدن اریک هیچ تقصیری نداره و قهرمان کشور خودشه توهم شکست خوردی و دردت انتقامه نه وطن!!

    ۳ هفته پیش
  • Hhhh

    1

    اضطراب رو با همه سلولهام حس میکنم، وقتی نگاهش رفت سمت بچه قلبم دردگرفت، کاش اریک یه بار دیگه معجزه عشقشو نشونمون بده 💔

    ۳ هفته پیش
  • Hhhh

    1

    گاهی وقتی تنش ها و غم ها شدید میشن و اتفاقات وحشتناک میفتن آرزو می کردم انقدر قلم نویسنده قوی نبود، انگار رفتم توی دل داستان و همه چیزو همونطور واقعی احساس میکنم🫠🫠

    ۳ هفته پیش
  • Avin

    1

    این رمان به طرز بی رحمانه ای شاهکار نوشته شده، قلبم درد می کنه اما دوسش دارم، کاش هیچوقت تموم نشه.. کاش معجزه شه و این درد یجوری تموم شه..!🥲💔

    ۳ هفته پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️