ساکن پلاک 13 به قلم فاطمه اصغری
پارت سی :
ریمیکس جالبی بود؛ همه نوع آهنگ شادی که قر به استخوان آدم می‌انداخت را پشت سر هم در یک ردیف گذاشته بودند. موزیک همه را وسط کشیده بود. چشم مستانه از اول رقص به فریبرز بود. بیشتر می‌خواست حواسش به او باشد مبادا زیاده روی کند. میان گوپس گوپس آهنگ بیس‌دار، ناگهان ریتمی شش و هشت از آهنگ‌های فتانه شروع شد و فری که تا چند ثانیه‌ی پیش با دستانی بالا گرفته در حال بالا و پایین پریدن بود، دو
لطفا صبر کنید...
