آخرین پنجره هم هیچ به قلم مهدیه سجده
پارت سی و هشتم :
دست دیدار رو موهایش نشست و تا عمق ذهنش سلین را زیر فحش گرفت. دوست داشت همین حالا سراغش برود و جوری او را به دیوار بچسباند که حتی برای آوردن اسم او ترس زیر پوستش بخزد !
مهکامه خودش را عقب کشید و باز چشمش به نگاه او نرسید. انگشت‌هایش را زیر پلک‌های خیسش کشید و نفس عمیقش را بیرون داد. پشت میز نشست و بیهوا نیشخند تلخی به حال خودش و دیدار زد. بیرحمی مطلقی را نسبت به خودشان حس میکرد و کاری از د
لطفا صبر کنید...
