این شهر شاهد بود به قلم حنانه بامیری
پارت چهل و هشتم :
صدای بستهشدن فندک زیپو مثل چکاندن ماشهی اسلحه در خلوت سربی اتاق پیچید. بوی بنزینِ سوخته با عطر خنک و گزندهی مسیح در هم آمیخت؛ عطری که حالا شبیه داروی بیهوشی، گلوی دریا را میفشرد. دستش روی دستگیرهی سرد برنجی خشک مانده بود. هر سلول از تنش فریاد میزد فرار کند، دستگیره را پایین بکشد و در راهروهای بیانتهای طبقهی هجدهم گم شود؛ اما صدای چرخش چرخدندههای مرگ در سرش طنین انداخت. د
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
ضحی
1وایی این پارت عالی بود بعدشم چقد ذوق کردم نوشتی ۵ روز هفته پارت میدی اخجونن دمت گرم خدایی
۴ هفته پیشتوت فرنگی
0مسیح تَلسیدی ؟!؟نَتَلس. والا ،چی فکردی
۴ هفته پیششادی عبادی
0محشر بود..نفس گیر و زیبا ..مثل باقی بخش های این رمان..دست و پنجولت قوّت حنانه جان😘🌹💄👠❤️
۴ هفته پیشراز
2نه والا دریای ما خودشه و خودش مسیح پسر خوب دخترمون رو اذیت نکن
۴ هفته پیش
لطفا صبر کنید...

نادیا
1جوونم ! دریا خیلی خوب داره بازی میکنه واقعا حال کردم دست مریزاد سلطان