تو که مرده بودی به قلم محبوبه لطیفی
پارت نود و پنجم :
صبح روز بعد، هنوز صدای آن پیام در ذهنم مانده بود.
«اگر دنبال نسخه اصلی میگردید، قبل از اینکه نفر بعدی بفهمد، پیدایش کنید.»
و بعد:
«او هنوز زنده است.»
آن روز من و کیان مستقیم به بایگانی راهسازان آریا رفتیم.
فرهادی وقتی پرونده ۴۱۷ را دوباره جلویش گذاشتیم، چند دقیقه فقط به برگهها نگاه کرد.
ـ این امضا...
کیان سرش را بالا آورد.
ـ چی؟
لطفا صبر کنید...
