خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت هفتاد و یک :
حتی آنها نیز از این مرد واهمه داشتند چه برسد به من ابله و نادان!
وای که این چه غلطی بود که من ناخواسته مرتکب شدم؟
این چه اشتباه بزرگی بود؟ وای که اگر می فهمید...
دست به سرم گرفتم و نالیدم:
_ ای وای...ای وای...
توی حال و هوای بدبختی خودم بودم که زنگ در حیاط زده شد.
هیچکسی جز من توی حیاط نبود.
به اجبار از روی زمین بلند شدم و به سمت در حیاط رفتم اما به محض باز کردÙ
لطفا صبر کنید...
