خواب باران به قلم الناز محمدی
پارت شصت و هفتم :
از راه پلههایی که هنوز در دست تعمیر بودند، گذر کرد و توی طبقه دوم که نسبتا تمیزتر و قابل استفادهتر بود؛ صدای بهزاد را شنید که مشغول صحبت کردن با سرکارگرها بود. هاتف؛ پایش را از روی ظرف بزرگ رنگ رد کرد و سمت واحد دوم رفت که درش نیمهباز بود. وقتی صدای ظریف صحبت دخترکی را شنید، چندثانیه مکث کرد و عقب برگشت اما صدای سلام گفتن همان دخترک نگهش داشت. با لبخند عقب برگشت و جواب دخترک را که با بÙ
لطفا صبر کنید...
