پارت نود :
نگاهش اما تاب نمیآورد. انگار بار دیدنم بیش از توان پلکهای خستهاش است؛ چشمهایش دوباره سُر میخورند رو به پایین و روی پنجههای درهمپیچیدهاش قفل میشوند.
نفس در سینهام حبس میشود. فاصلهمان کم است، آنقدر که صدای خفیف و خشدار نفسهایش را میشنوم، اما انگار فرسنگها دورتر از من، در خلأ ایستاده است. بغضی را که راه گلویم را میبندد به سختی فرو میدهم و قدمی در جا میلر
مطالعهی این پارت حدودا ۲۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
Gianna
0وای خدای من به نظرم آرام بهترین تصمیم رو گرفت خدایا شکرت که خودشو به فنا نداد اوایل رمان فکر نمیکردم با کات کردن این دوتا خوشحال بشم ولی بهترین کار ممکن رو کرد آرام جان فعلا ازت ممنونم که روانم رو نجات دادی
۱ ماه پیشTara
2فک کنم بعد پارت ۴۳ این پارت خیلی به دلم نشست:))
۱ ماه پیشTara
3چه مشکلی با مچ این بچه داری اخه؟😭😂
۱ ماه پیشTara
2داراد روانی دو دیقه بذار دلم برات بسوزه یزید😭😭
۱ ماه پیشTara
4«چرا انقدر دیر کردی؟» لطفا کمتر مظلوم باش. من دارم می میرم اینجوری😭😭
۱ ماه پیشTara
3وای گریه؟ آراد؟ من الان چطوری گریه نکنم باهاش؟
۱ ماه پیشTara
3وای وای میگه هروقت حرف میزنم غیب میشی.. دورت بگردم مظلوم😭😭
۱ ماه پیشTara
3وای اهنگ این پارت… نخونده بغض کردم🥲
۱ ماه پیشترنم
0و اونجایی که سرش رو از بغلش آورد بالا،وای من اونجا سکته رو زدم💔😭
۱ ماه پیشترنم
1آراد ولی حق تو این نبود،این همه تروما واقعا حق تو نبود..لعنت به شاهرودی و امثال کثیفش
۱ ماه پیشترنم
0وای وای اونجایی که مثل بچه رفت تو بغل آرام،اوج غم و تیکه تیکه شدن قلبم بود💔
۱ ماه پیشترنم
0این خبر به قدری تلخ و دردناک بود برای ما،الان ببینین نگین و آرام چه حسی دارن هرچند من این دوتارو یکی میدونم یعنی نگین خود آرامه
۱ ماه پیشترنم
0عر زدم با این پارت،چه کردی با ما نگین😭😔
۱ ماه پیشترنم
0ولی دلم برای هرسه تاشون تا اید تنگ میشه با همه روانی بازی هاشون،جدی چه وضعشه
۱ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

هانا
0با این حجم از مظلومیت چکار کن آخه منم مثل آرام دلم واسه دکتر بچه و دارا تنگ شده