ال پیانو به قلم مهتاب جهان فر
پارت شصت و دوم :
تمام مسیر برگشت در سکوتی سنگین طی شد. صدای موسیقی آرامی که در حال پخش بود، سکوت میانشان را می‌شکست و باد خنکی که از لای پنجره‌ی نیمه باز به صورت الناز می‌خورد هم نمی‌توانست آشوب ذهنش را آرام کند. چند بار خواست چیزی بگوید اما با دیدن فک منقبض عطا و دست‌هایی که محکم فرمان را گرفته بودند، منصرف شد.
عطا درست از همان لحظه‌ای که دنبالش آمد، حتی یک کلمه هم حرف نزده بود. همین سکوت او بود که
لطفا صبر کنید...
