ال پیانو به قلم مهتاب جهان فر
پارت شصت و سوم :
درست نمیدانست کجاست فقط میدانست آنجا را دوست دارد. نسیمی خنک میان موهایش میپیچید و بوی علفهای تازه و خاک نمخورده را با خودش میآورد. روی زمین، چمنهای نرم تا لبهی پرتگاهی سرسبز امتداد داشتند و کمی پایینتر، رودی زلال میان صخرهها میخروشید. صدای آب، در فضا میپیچید و مثل لالایی دلنشینی گوش را نوازش میکرد.
آسمان غرق نور بود. روشنایی لطیفی که همه چیز را رویاییتر نشان Ù
لطفا صبر کنید...

شادان
0عطا کاش ولی کوتاه میومد یکم با الناز بیشتر صحبت میکرد از خاطرات از دست رفته اش..