نقش منفی به قلم حدیث افشارمهر
پارت چهل و دوم :
تا دم دمای صبح لب ساحل نشسته بودیم و اون از خاطرات بامزه ی بچگیش می گفت. تهش کم مونده بود روی شونه ی همدیگه خوابمون ببره که با صدای مرغابی ها، پلک هامون از جا پرید. سرم رو از روی شونه اش برداشتم و با گیجی موهام رو پشت گوش زدم و گفتم:
-چی شد؟
مثل سرو، پابرجا و محکم ایستاده بود و بی حرکت گذاشت که روی شونه اش خوابم ببره. سرش رو به سمتم چرخوند و لبخند محوی زد و گفت:
-هیچی وسط حرفام خوابت گ
لطفا صبر کنید...
masoumeh
1خحالت نمیکشن براش پوزبند زدن واقعا که خب چطوری سایکو بخت برگشته حرف بزنه