ماه زخمی به قلم روژان کاردان
پارت صد و چهل و سوم :
اتاق توی سکوت فرو رفته بود. چند لحظه به کوهیار نگاه کردم و با دلخوری گفتم:
ـ واقعاً نمی‌خوای بری دنبال پونه؟
نگاهی به من انداخت و با ناراحتی گفت:
ـ نشنیدی چی گفت؟
اخم کردم و آروم گفتم:
ـ کوهیار، آدما همیشه خوب و مهربون نیستن. گاهی فشار، گاهی عصبانیت… باعث می‌شه حرفایی بزنن که واقعاً از ته دلشون نیست. نذار یه سوءتفاهم باعث بشه رابطه‌تون بهم بخوره.
چند لحظه نگاهم کرد، ا
لطفا صبر کنید...
فخری
0عالی بود روژان جون خسته نباشی گلم قلم زیبات مانا🩷🩷