ماه زخمی به قلم روژان کاردان
پارت صد و چهل و دوم :
چشمامو بستم و آه عمیقی کشیدم. گلویم می‌سوخت و انگار هر کلمه‌ای که می‌خواستم بگم، تکه‌ای از قلبم رو با خودش بیرون می‌کشید.
آروم، خیلی آروم گفتم:
ـ کاشکی از اول نجاتش نمی‌دادم…
چند ثانیه سکوت کردم. اشک از گوشه چشمم پایین اومد.
ـ اون‌وقت مونس بود… عزیز بود… همه بودن.
نفسم لرزید.
ـ فقط شیوا نبود.
چشمامو باز کردم و به یه نقطه خیره شدم.
ـ دختر تو که می‌خواستی خودت
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
همه شخصیت ها
لطفا صبر کنید...
فخری
2مرسی روژان جون زحمت کشیدی عالی بود دست گلت درد نکنه قلم زیبات مانا 💞 💞 💞 💞 💞 💞