بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و سی و پنجم :
مامان در حالی که از درون و بیرون سراپا ویرانی و گریه بود اما سعی کرد به خودش مسلط باشه، به سختی خودش و روی زمین کشید و جلو اومد، دست های لرزونم رو گرفت و با صدایی که سعی می کرد لرزشش رو پنهان کنه، گفت: نه دخترم تقصیر تو نبوده، من می دونم که نبوده!
هیچ کدوم از این اتفاق ها تقصیر تو نیست...
بغلم کرد و بدن ملتهبم رو توی آغوشش فشرد، در حالی که احساس می کردم توی زندانم.
سرم و روی شونه اش گذ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
Hhhh
3چقدر خوبه که انقدر متن روانه، قشنگ حس همذات پنداری می کنم و لذت میبرم از تک تک کلمات🤍✨✨
۱ ماه پیشYas
3از واکنش خونوادش میترسم ولی خیلی سخته دخترت از یه غریبه باردار باشه که از قضا فرمانده دشمنه و عزیزانتو هم توی جنگ از دست دادی..
۱ ماه پیشPar
3خوب شد بلاخره همه چیزو گفت با پنهان کاری و انکار دلتنگیش برای اریک بیشتر خودشو عذاب میداد، الان یجورایی سم درونشو آزاد کرد😌👌
۱ ماه پیشSky
3آیرین چقدر موقعیت سخت و دلگیری داره.. خیلی سخت داره تحمل میکنه.. دلم براش میسوزه😞
۱ ماه پیشAvin
4بلاخره اعتراف کرد🥲 چقدر سخت و نفس گیر بود من جاش استرسس گرفتمم واکنش خونوادش دیدنیه اما خیلیم ترسناکهه نکنه اونا اریکو قاتل رابین و پدرش بدونن؟
۱ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
ماهی
1چقدر سخته این حسی که ایرین داره🥺🥺