پارت هفتاد :

«سپیدار»
هوا در اتاق مثل لایه‌ای سنگین روی همه‌چیز نشسته بود؛ انگار دیوارها هم از این انتظار طولانی خسته شده بودند. روز سوم بود و سکوت، مثل موجودی زنده، بین ما نفس می‌کشید. آرسن گوشه‌ی اتاق روی زمین نشسته بود؛ زانوهایش جمع بود، آرنج‌هایش را روی رانش گذاصته بود و انگشت شستش بی‌قرار روی صفحه‌ی گوشی می‌لغزید. ناگهان انگشتش ایستاد؛ نفسش کوتاه شد، انگار چیزی از دل تصویر او را گرفته

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۶۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!