سایهی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت صد و نهم :
همیشه یک نفر بود تا زندگی را به کام دیگران زهر کند.
نقطه چینهایی دنبال نوشتههای کوروش بود که صفحه را به اتمام رساند. صفحه را که رد داد، خط تغییر کرد. فقط این کلمه از مقابل چشمش گذشت؛
"آخ جیگرم"
ضربهای به در اتاقش خورد و او را از دنیای روستا بیرون کشید. دلش برای خواندن پرپر میزد. دفتر به دست بلند شد و در را باز کرد. با دیدن کارن که پشت به در، برگشت. دفتر را لبه ی میز کامپیوترش گذ
لطفا صبر کنید...
