سایه‌ی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت صد و ده :
پیشانی پرنیان باز شد. رنگش تغییر کرد!به همان نقطه‌ای رسیدند که مادرش از آن وحشتش را داشت. انگشتان دستش را تق تق شکاند و در هم پیچید. چقدر جواب دادن سخت بود. او واقعا به کارن جدی فکر می‌کرد که نمی‌توانست راحت بگذرد. چیزی نگفته بود که کارن کمکش کرد:
-به نظرم روی این مسئله هم فکر کن. چون از مهمترین نکاته.
-شما چی؟
با سوال پرنیان ابروهایش را مانند کمان در هم کشید:
-در مورد چی؟
-هم
لطفا صبر کنید...
