پارت هشتاد و سوم :
حافظ نگاهش را به چراغ قرمز چشمک‌زن دوخت.
- آن‌چه ساخته می‌شود، باید پیش از آن‌که به دست دیگری بیفتد، خودش را از بین ببرد.
مهوان بی‌اختیار نفسش را بیرون داد.
- یعنی از اول هم می‌دونستن قابل کنترل نیست.
- می‌دونستن هیچ سلاحی واقعاً قابل کنترل نیست. فقط وانمود می‌کردن هست.
- سوران‌خان چرا نگهش داشت؟
حافظ لبخند تلخی زد.
- چون خان بود. چون به همه بی‌اعتماد بود. چون فکر
لطفا صبر کنید...
فاطی
0وباز هزارتوی رمان..که هرکدام روبه سویی میرود و درآخر بهم میرسد هرسویی برای خود پیچ و خم و داستانی دارد