گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت صد و سی و نهم :
زیاد منتظر جواب نمی‌ماند. شاید هم دارد به من زمان می‌دهد. پایین پله‌ها، پای دستگاه حضور و غیاب می‌ایستیم. اول او ساعت خروجش را می‌زند و بعد من.
از وقتی حسین تماس را قطع کرد، انگار کسی دست انداخته و دارد خفه‌ام میکند. دلم می‌خواهد زودتر از محوطه‌ی شرکت دور شویم تا این مقنعه را از روی سرم بردارم. شاید راه نفسم باز شود. از در سالن که خارج می‌شویم دورمان خلوت‌تر است. جواب سوالش را
لطفا صبر کنید...
شادان
0باورم نمیشد چقد پارتهای خوب و رویایی مون زود گذشتن حالا باید بشینم این حرفای بابک رو گوش بدیم.. حتی با اینکه بیشتر حرفاش درستن ولی خب به نظرم وحیدم گناه داره..