کوه به کوه می‌رسد به قلم عاطفه لاجوردی
پارت صد و هشتاد :
یکباره به سمتش نگاه کردم. طبق معمول حواسش به همه جا بود و احوال من هم انگار جزئی از آن مواردی بود که زیر ذره‌بینش قرار داشت. لبخند کمرنگی زدم و برای شنیده شدن صدایم میان صدای بلند موزیک، کمی به سمتش خم شدم.
-نه، چرا اینطور فکر میکنید؟
-هیچی فقط حس کردم زیاد سرحال نیستید!... راستش توقع داشتم از دیدن حاصل تلاش‌های این چندوقت اشتیاق بیشتری داشته باشید!
ابرویم ناخواسته کمی بالا رفت
لطفا صبر کنید...
شادان
0خیلی دلم میخواد بدونم این نقشه خانم رها چیه که به خاطرش اومده تا اینجا