پارت سی و هفتم :
بعدازظهر روشن و صاف بود. خورشید با غرور تو آسمون میدرخشید. طوفون شب قبل، شهر ستار رو شسته و پاکیزه کرده و طراوت و شفافیای به جا گذاشته بود که ولیعهدش هیچ بهرهای ازش نداشت.
کامران رو به خورشید آهی کشید و درخشش و زیباییش رو نفرین کرد. تو هجده سال عمرش بارها در گرداب خلقوخوی تیره غرق شده بود، اما حال و هوای این ساعتش، به طرز بیسابقهای متزلزل و تند بود.
با این حال، پسر
لطفا صبر کنید...
