پارت سی و ششم :
یهو ناقوس نواخته شد.
ظهر شده بود، صبح تموم شده بود. خورشید درست بالای سرش ایستاده بود و آلیزه از پشت شیشه نگاهش می‌کرد، گرمایی شادی‌بخش که روی زمین پهن شده بود.
واقعاً حالش خوب بود.
فهمید که گریه‌ی دیشب بد نبوده، یه کم از اون باری که روی سینه‌ش سنگینی می‌کرد کم کرده. امروز صبح سبک‌تر بود، بهتر از هر وقت دیگـ...
بی‌مقدمه اسفنج از انگشتاش لیز خورد و با صدایی خ
لطفا صبر کنید...
