پارت هشتاد :

صدای قدم‌های حافظ که دور شد، کم‌کم در هوم ممتد ژنراتورها حل شد. مهوان چند لحظه پشت در ماند؛ دستش هنوز روی دستگیره بود و پیشانی‌اش روی فلز سرد. انگار اگر در را رها می‌کرد، تمام آن‌چه چند دقیقۀ قبل اتفاق افتاده بود، یک‌جا روی سرش خراب می‌شد.
نور باریک مهتابی از شکاف پایین در به اتاق می‌تابید و کف بتنی را مثل خطی سفید و بی‌جان می‌برید. مهوان به همان خط خیره شد. چشم‌هایش می‌سوختند. ن

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطی

    0

    هرپارت که در اعلان ها ظاهر میشود گویی چاله ها و حفرهایی را ایجاد میکند که نمیدانی باید داخل آن را نگاه کنی یا رد شویی..با نگاه کردن عجیب به فکر فرو میروم..

    ۳ ماه پیش
  • فخری

    0

    سپاس فراوان حنانه جون پارت زیبایی بود دست گلت درد نکنه عزیزم قلمت ماندگار🍀💚🍀💚🍀💚🍀

    ۳ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️