آلفای من به قلم شادی سالاری
پارت نود و ششم :
صورتِ الهه جدی و غمگین شد؛ خجالتم رو بابت اینکه چرا یکهو خجالتی شده بودم درک کرد. همان‌طور که دستش رو می‌گذاشت روی دستم و با این تماس، یه گرمای درخشان از بازوم بالا می‌رفت، گفت: «فرزندم، من واقعاً متاسفم بابت تمام چیزهایی که مجبور شدی تجربه کنی و پشت سر بگذاری. دخالت کردن توی اراده‌ی آدم‌ها چیزیه که من نمی‌تونم انجام بدم، هرچند بعضی وقت‌ها دلم می‌خواد این کار رو بکنم.»
توضیح
لطفا صبر کنید...
کیمیا
0از استرس نظری ندارم😑