پارت صد و شانزده :

زیرِ لب خندید و با پشتِ انگشت گوشه‌یِ چشمش را مالید.
- منو به گریه انداختی.
دلم پیچید. شیرین، پُر، امن. آن صدایِ کابوس ــ «تو کسی نیستی» ــ حالا در برابرِ این نگاه، این اشک، این ذوقِ بی‌ریا، چقدر کوچک و دور شده بود. برایِ اولین بار از وقتی فهمیده بودم، بارداری‌ام از یک خبرِ هولناکِ ممکن، تبدیل شد به حقیقتی روشن. به چیزی که می‌شد با آن نفس کشید.
سهند دست‌هایش را دو طرفِ صورتم نگه

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۲۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زهره

    0

    وای ممنونم نویسنده جانن

    ۴ ماه پیش
  • افسون

    0

    آخیش یخ خبر چقدر حال این دو تا رو خوب میکنه الهی سهند چقدر زیبا حمایتش کرد ممنونم حنانه جان ولی آه هایی که تو دلم بود دوباره زنده شد اشکام می ریخت وقتی خوندم کاش واقعا هنوز همچین عشقهای باشه 😭🥺

    ۴ ماه پیش
  • سارا

    0

    خیلیی قشنگنن😭😭 خیلی پارت قشنگی بود اشکم دراومدد😭😭 ممنون نویسنده جان💖💝

    ۴ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️