خود دیگرم به قلم آرزو شریفی
پارت سی و یک :
توی مسیر برگشت ساکت نشسته بودم و با چسب روی دستم بازی میکردم. متوجه نگاههای نگران کیوان بودم ولی توی اون لحظه هیچ چیزی جز مادرم مهم نبود. مادرم زنده بود و من میتوانستم بعد از دو سال باز بغلش کنم باز بوش کنم. چه چیزی از این میتوانست قشنگتر باشد. چشمانم مدام پر و خاله میشد ولی من باید جلوی کیوان سعی در عادی بودن میکردم.
- به نظرت بلیط برگشت واسه فردا گیر میاد؟
- آره عزیزم چرا نیا
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

؟؟؟؟
1اینجا واقعا زندگی ایده آلی داره،چی بود علی،انگار لال بود،ساکت،کیوان خیلی مهربانه پدر و مادرشم هستن،اونجا نمی دونم پدرش جدا شده بود یا مرده بود،مادرشم مرده بود 🙏🏻