آلفای من به قلم شادی سالاری
پارت هفتاد و نهم :
برگشتم سمت صدای قدمهایی که داشتند میآمدند سمتم، اما از صداشون اخم کردم. خیلی پر سروصدا بودند، انگار اون طرف اصلاً نگرانِ لو رفتن یا مخفی کردنِ موقعیتش نبود.
پشت یه درخت قایم شدم، امیدوار بودم عنصر غافلگیری برای اینکه بتونم سالم از اینجا برم بیرون کافی باشه. همینطور که قدمها نزدیکتر میشدند، خودم رو برای پریدن آماده کردم. سه. دو. یک. الان!
اون شخص موقع پریدنِ من جیغ
لطفا صبر کنید...

کیمیا
0اینجا باید همچی مشخص بشه و قطعا حس میکنم اتفاق های خوبی بیوفته فقط امیدوارم کسی نمیره