عقد ممکن به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و هفده :
توی اسانسور شهرام چسبید به من تا بقیه ی مسافران، سوار شوند.بدنش داغ بود.تعجب کرده بودم.کمرش را گرفتم و سرم را روی سینه اش گذاشتم.فقط خدا می دانست در ان مملکت غریب و با ان همه تنش، چقدر به وجودش نیاز داشتم.کاش مثل یک عروسک پشمالو و نرم، بی حرف و بی حرکت می ماند و من فقط بغلش می کردم و از گرمای تنش سیراب می شدم و آرامش به مغز شلوغم بر می گشت.
نمی دانستم آن عقد ناممکن می تواند زندگیم را آنطور
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
مریم
0نمک به جون استوریا و خودت و رمانت من لعبتم!!😅😅😄🌺🥰 لامصب چ کردی با ما امشب
۲ روز پیششیوا
2عاشق لعبتم چقدر حالا عاشق آلاله شده واقعن به این آرامش تو قصه نیاز داشتیم خیلی خوبه همه جارو بلدی مهشاد جون یه سر رفتیم آنتالیا و چرخ زدیم و حال کردیم ملوم نیس میخوای باز باهامون چی کار کنی😄😄😅🌓😬 من ازت میترسم😶😶
۲ روز پیشزهرا خ
2مرسی مهشاد جونوم.. خیلی پارت با حالی بود، من که چشمم آب نمیخوره و بع شهرام اعتماد ندارم الان دو ساعت دیگه مودش تغییر میکنه و یه آدم دیگه میشه
۲ روز پیش
لطفا صبر کنید...
فریبا
0قلب من هم اکلیلی🥰🥰