گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت صد و بیست و پنجم :
هر چه از سینما تا به اینجا خودداری کرده بودم، با این سوالش اینجا دود میشود و به هوا میرود. پیشانیام را روی ساعدم میگذارم و راحت گریه میکنم. تمام سعیم بر این است که گریههایم بیصدا باشد و بیش از این آبرویزی به راه نیاندازم.
محکمتر تکانم میدهد. صدایش را پایینتر از آنچه بود میآورد و با حرص و نگرانی در گوشم میپرسد:
- مرتیکه دست زده بهت؟ به خدا اگه این یه گهی خورده باشه
لطفا صبر کنید...

شادان
0من که شیرین رو میفهمم ..دیگه یعنی توی یک هفته یه دو ساعت وقت واسه شیرین نمیتونه پیدا کنه ؟.. خب شیرینم میگه اینهمه کار میکنه واسه خانواده اشم یکمم من..