پارت صد و بیست و پنجم :

هر چه از سینما تا به اینجا خودداری کرده بودم، با این سوالش اینجا دود می‌شود و به هوا می‌رود. پیشانی‌ام را روی ساعدم می‌گذارم و راحت گریه می‌کنم. تمام سعیم بر این است که گریه‌هایم بی‌صدا باشد و بیش از این آبرویزی به راه نیاندازم.
محکم‌تر تکانم می‌دهد. صدایش را پایین‌تر از آنچه بود می‌آورد و با حرص و نگرانی در گوشم می‌پرسد:
- مرتیکه دست زده بهت؟ به خدا اگه این یه گهی خورده باشه

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۲۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    من که شیرین رو میفهمم ..دیگه یعنی توی یک هفته یه دو ساعت وقت واسه شیرین نمیتونه پیدا کنه ؟.. خب شیرینم میگه اینهمه کار میکنه واسه خانواده اشم یکمم من..

    ۴ روز پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️