تو که مرده بودی به قلم محبوبه لطیفی
پارت بیست و دوم :
سالن ورکشاپ برخلاف بخش اصلی کنفرانس، رسمی و ساکت نبود. اینجا همهچیز زندهتر به نظر میرسید.
چند مانیتور بزرگ، تختهای شبیهسازیشده، صدای دستگاههای پزشکی و گروههایی که دور هم جمع شده بودند، فضای سالن را شبیه یک بخش اورژانس واقعی کرده بود.
سارا از همان اول با هیجان اطراف را نگاه میکرد.
ـ این قسمت کنفرانسو بیشتر دوست دارم. حداقل آدم خوابش نمیگیره.
لطفا صبر کنید...
