ساختمان سایه به قلم هانیه پروین
پارت سی و هشتم :
کاش راهبر میدانست که نرمیِ صدایش، از تیزی این جمله کم نمیکند. کلمه «اخراج» توی سرم تکرار شد و مبل و فرشها دور سرم چرخیدند. روی مبل افتادم، زانوهایم خم شده بود. راهبر که حالم را نمیدید، اضافه کرد:
- گفتن اگه معلم عوض نشه، بچههاشونو میبرن یه مدرسه دیگه.
پوزخندی زدم. خوب میدانستم در یک مدرسه غیرانتفاعی، رضایت والدین چقدر حیاتی است. با این وجود، راهبر نمیتوانست مرا اخراج ک
لطفا صبر کنید...
